Τιμούμε όσους εργάζονται για το Παιδοογκολογικό, τα παιδιά και τις οικογένειές τους

Ομιλία στην Εκδήλωση του Ιδρύματος Χριστίνα Α. Αποστόλου για τη στήριξη του Παγκύπριου Συνδέσμου Γονέων και Φίλων Παιδοογκολικής Μονάδας με τίτλο :

Η ανάπτυξη της Παιδοογκολογίας στην Κύπρο :

Επιτυχίες, προοπτική και ελπίδα για το μέλλον

Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την μαζική παρουσία σας απόψε.

Η σημερινή εκδήλωση έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό.

Δεν είναι απλώς μια εκδήλωση για την παιδοογκολογία στην Κύπρο.

Είναι μια συνέχεια.

Είναι μια διαδρομή 20 χρόνων.

20 χρόνια από τότε που ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια.

20 χρόνια από τότε που το Ίδρυμα «Χριστίνα Α. Αποστόλου» έκανε τα πρώτα του βήματα, όχι ως ένας οργανισμός, αλλά ως μια ανάγκη.

Μια ανάγκη που γεννήθηκε μέσα από μια προσωπική απώλεια.

Αλλά μετατράπηκε σε συλλογική προσφορά.

Όπως λέμε πάντα :

Το Ίδρυμα δεν έγινε για τη Χριστίνα, έγινε με τη Χριστίνα.

Και αυτά τα 20 χρόνια μάς έμαθαν κάτι πολύ απλό αλλά πολύ βαθύ:

Ότι όταν η αγάπη γίνεται πράξη, τότε η ανθρωπιά αποκτά νόημα.

Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,

Μέσα σε αυτά τα χρόνια, το Ίδρυμα στάθηκε δίπλα σε εκατοντάδες οικογένειες.

Οικογένειες που χρειάστηκε να φύγουν από την Κύπρο για τη θεραπεία των παιδιών τους. Άλλοι για μήνες, άλλοι για χρόνια.

Οικογένειες που βρέθηκαν μόνες σε μια ξένη χώρα, σε ένα νοσοκομείο, σε έναν αγώνα που δεν έπρεπε να δώσουν μόνες.

Στηρίξαμε πάνω από 600 οικογένειες που χρειάστηκε να μεταβούν στο εξωτερικό για θεραπεία.

Με διακριτικότητα.

Με σεβασμό.

Με ουσιαστική στήριξη.

Και αυτή ήταν — και παραμένει — η πιο ιερή αποστολή μας.

Το 2024 έγινε κάτι πολύ σημαντικό.

Ένα αίτημα χρόνων του Ιδρύματος έγινε πράξη.

Η Πολιτεία προχώρησε στην κάλυψη των μη ιατρικών εξόδων των ασθενών και των συνοδών τους στο εξωτερικό.

Αυτό δεν ήταν απλώς μια πολιτική απόφαση.

Ήταν μια δικαίωση.

Ήταν μια ανακούφιση.

Ήταν μια απόδειξη ότι όταν επιμένεις — κάτι αλλάζει.

Και ναι, σε αυτό τον αγώνα είχα την τιμή να συμβάλω και μέσα από τον θεσμικό μου ρόλο.

Γιατί, φίλες και φίλοι,

Σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, δώσαμε μάχες για να φέρουμε πολιτικές που στηρίζουν αυτές τις οικογένειες:

Για την υγεία τους.

Για την εκπαίδευση των παιδιών τους.

Για την κοινωνική τους προστασία.

Για να μην διακόπτεται η ζωή ενός παιδιού επειδή αρρώστησε.

Για να μην καταρρέει μια οικογένεια επειδή δοκιμάζεται.

Γιατί το κράτος οφείλει να είναι δίπλα σε αυτές τις οικογένειες.

Σήμερα, όμως, δεν στεκόμαστε μόνο στο παρελθόν.

Σήμερα κάνουμε ένα ακόμη βήμα μπροστά.

Ανακοινώνουμε την απόφαση του Ιδρύματος Χριστίνα Α. Αποστόλου και του Παγκύπριου Συνδέσμου Γονέων και Φίλων Παιδοογκολικής Μονάδας να υπογράψουν Μνημόνιο Συνεργασίας για να θεσμοθετηθεί και να επεκταθεί η συνεργασία μας προς όφελος των παιδιών μας και των οικογενειών τους.

Ο Σύνδεσμο επιτελεί τεράστιο έργο.

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Πρόεδρο, τη Λουίζα Στεφανίδου και τους συνεργάτες της.

Για τη δύναμη.

Για τη συνέπεια.

Για την αφοσίωση.

Και να το πω ξεκάθαρα:

Η συνεργασία αυτή δεν είναι τυπική.

Είναι ουσιαστική.

Στα 20 χρόνια του Ιδρύματος, δεσμευόμαστε να είμαστε ακόμα πιο δυνατά δίπλα σας.

Και θέλω να το πω αυτό προς κάθε οικογένεια που μας ακούει:

Δεν είστε μόνοι.

Υπάρχει μια αγκαλιά.

Υπάρχει ένας δρόμος.

Υπάρχουν άνθρωποι που θα σταθούν δίπλα σας.

Και μπορείτε να απευθυνθείτε σε εμάς, οποιαδήποτε στιγμή.

Ιδιαίτερη αναφορά θέλω να κάνω στους ανθρώπους της πρώτης γραμμής.

Στους γιατρούς.

Στους νοσηλευτές.

Στο διοικητικό προσωπικό της Παιδοογκολογικής Μονάδας του Μακάριου Νοσοκομείου.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν απλώς τη δουλειά τους.

Δίνουν μάχη.

Μάχη καθημερινή.

Μάχη ανθρώπινη.

Μάχη σιωπηλή.

Στηρίζουν παιδιά. Τα παιδιά μας.

Στηρίζουν γονείς.

Στηρίζουν ζωές.

Και τους οφείλουμε βαθιά ευγνωμοσύνη.

Είναι μεγάλη τιμή για εμάς που σήμερα βρίσκεται μαζί μας η Διευθύντρια της Παιδοογκολογικής Μονάδας, Δρ Ελένη Παπαχριστοδούλου.

Την ευχαριστούμε όχι μόνο για την παρουσία της, αλλά κυρίως για το έργο της.

Θα θέλαμε αγαπητή μας Ελένη να μεταφέρεις την ευγνωμοσύνη μας σε όλες και όλους τους συναδέλφους σου γιατρούς, νοσηλευτές και διοικητικό προσωπικό της Παιδοογκολογικής Μονάδας του Μακαρίου Νοσοκομείου.

Και επιτρέψτε μου μια ιδιαίτερη αναφορά:

Στον Καθηγητή Λοΐζο Λοΐζου.

Τον άνθρωπο που έβαλε τα θεμέλια της παιδοογκολογίας στην Κύπρο.

Τον άνθρωπο που άνοιξε δρόμους εκεί που δεν υπήρχαν.

Τον άνθρωπο που στήριξε γενιές παιδιών και οικογενειών.

Η παρουσία του σήμερα είναι τιμή για όλους μας.

Και ιδιαίτερα για τη Λάρνακα.

Γιατί είναι παιδί αυτής της πόλης.

Και η πόλη μας είναι περήφανη για εσένα γιατρέ μου.

Θα ήθελα να κάνω ακόμη μια ιδιαίτερη αναφορά σε έναν άνθρωπο που υπηρετεί σιωπηλά, με αγάπη και ανιδιοτέλεια, τα παιδιά του Παιδοογκολογικού: τη δασκάλα τους, την Ελένη Αναστασίου.

Μέσα σε έναν χώρο όπου η καθημερινότητα δοκιμάζεται, η παρουσία της φέρνει κάτι βαθιά ανθρώπινο και ελπιδοφόρο:

Τη συνέχεια της ζωής.

Την εκπαίδευση.

Τη γνώση.

Την αίσθηση ότι, παρά τη μάχη που δίνουν αυτά τα παιδιά, δεν χάνουν την επαφή τους με τα όνειρα, την πρόοδό τους, το μέλλον τους.

Η Ελένη, όπως και όλοι οι δάσκαλοι που πέρασαν από το Παιδοογκολογικό όλα αυτά τα χρόνια, δεν δίδαξαν απλώς μαθήματα, δίδαξαν δύναμη, κανονικότητα και ελπίδα.

Για ένα παιδί που παλεύει με τον καρκίνο, το να μπορεί να κρατήσει ένα βιβλίο, να γράψει, να μάθει, να συνεχίσει την εκπαίδευσή του, δεν είναι αυτονόητο.

Είναι δικαίωμα.

Είναι αξιοπρέπεια.

Είναι ζωή.

Και είναι ευθύνη όλων μας να διασφαλίσουμε ότι κανένα παιδί δεν θα στερηθεί αυτό το δικαίωμα, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Γιατί η εκπαίδευση δεν είναι απλώς γνώση, είναι ελπίδα.

Και η ελπίδα, για αυτά τα παιδιά, είναι ίσως το πιο δυνατό φάρμακο.

Η Ελένη είναι σήμερα μαζί μας. Ελένη μου σε ευχαριστούμε και στο πρόσωπο σου ευχαριστούμε όλους τους Δασκάλους και τους Καθηγητές μας για την προσφορά σας στα παιδιά και στην παιδεία του τόπου μας.

Θέλω επίσης να ευχαριστήσω θερμά τον Υπουργό Υγείας Νεόφυτο Χαραλαμπίδη για τη διαχρονική στήριξη του προς το Ίδρυμα μας και που έθεσε την αποψινή εκδήλωση υπό την αιγίδα του.

Τον τραγουδιστή Σταύρο Κωνσταντίνου και την ομάδα του που είναι απόψε μαζί μας αφιλοκερδώς. Ευχαριστούμε Σταυρό μου.

Την εταιρεία Holborn και τον κ. Αλέξανδρο Σοφοκλέους που κάλυψαν όλα τα έξοδα της εκδήλωσης.

Την δημοσιογράφο και αγαπημένη μας φίλη Αθηνά Βιολάρη που είναι πάντα δίπλα μας.

Και όλους εσάς.

Γιατί χωρίς εσάς, τίποτα από αυτά δεν θα υπήρχε.

Και θέλω να κλείσω με κάτι απλό:

Απόψε δεν είστε απλώς παρόντες.

Είστε μέρος αυτής της προσπάθειας.

Σας καλώ να στηρίξετε τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Γονέων και Φίλων Παιδοογκολογικής Μονάδας.

Όλες οι εισφορές της αποψινής εκδήλωσης

θα δοθούν για αυτόν τον σκοπό.

Για τα παιδιά.

Για τις οικογένειες.

Για τη ζωή.

Γιατί στο τέλος της ημέρας,

μια κοινωνία κρίνεται από το πώς στέκεται δίπλα στους πιο ευάλωτους.

Και εμείς έχουμε επιλέξει να στεκόμαστε δίπλα.

Με πράξεις.

Με συνέπεια.

Με ανθρωπιά.

Και με μια φράση που μας συνοδεύει όλα αυτά τα χρόνια:

Κανένας μόνος.

Για τα παιδιά μας.

Για τις οικογένειές μας.

Για το μέλλον.

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.